In "Het huis van Sofia" worden psychologie, filosofie en spiritualiteit als een drie-eenheid bij elkaar gebracht. De auteur daagt de lezer uit zijn of haar eigen levenspad te gaan ontdekken. Het verhaal verteld over Herman, schrijver van beroep, die al enige tijd aan een schrijversblokkade lijdt. Hij vermoedt dat een verandering van omgeving hem hieruit zal kunnen verlossen en trekt in het huis van Sofia in waar vijf vrouwen wonen die verschillende gevoelens bij hem oproepen. Geleidelijk wordt hem duidelijk dat de vrouwen anders zijn dan hij dacht en ze zich voor doen. Hij ontkomt er dan ook niet aan "achter" de mens te kijken. 

Steeds wordt Herman daarbij geconfronteerd met zijn eigen gedachten, gevoelens en angsten en voelt zich gedwongen over zijn leven na te denken. De vraagstukken waar hij tegen aan loopt, helpen hem de zin van zijn bestaan te vinden.

Titel: "Het huis van Sofia" - ondertitel: Een Jungiaanse ontdekkingstocht naar de ziel

Uitgeverij EOS - ISBN 9789075362909 € 14,50 

 
Door middel van het contactformulier op deze site kunt u een exemplaar bestellen of kijk voor recensies op:  www.huisvansofia.nl

Fragment

Ze wacht niet op mijn antwoord en schreeuwt: "Hoe pervers kun je zijn om een niet-waar-gebeurd verhaal te schrijven?"
Haar ogen zijn wijd open gesperd en langs de rand van haar lippen zie ik schuimig speeksel. Ze blijft staan en dat verbaast me. Wat me nog meer verbaast, is dat ikzelf óók blijf staan. 
"Hoe pervers kun je zijn om je leven te spélen, in plaats van te léven!" roep ik woedend in haar richting.
Ik voel me overwinnaar, al was het maar omdat ik niet wegloop. Ik verwacht dat Godelina meteen zal reageren, maar omdat dat even duurt kijk ik nieuwsgierig haar kant op. Daar zie ik een oude vrouw, met een rood aangelopen gezicht, wankelend een stok vasthouden.
Op onheilspellende toon zegt ze:"Oh jongetje, ik heb mijn leven wel geleefd. Wees jij daar maar niet bang voor. Van mijn zeven kinderen zijn er drie over en die wonen in het buitenland. Slampampers zoals jij, dát zijn het niet. Ook de anderen die gestorven zijn, waren dat niet. Van Maarten had je nog iets kunnen leren. Dat was een goeie jongen. Hij deed alles voor me. Die schreef geen verhalen die niet echt gebeud zijn. Nee, die werkte en gaf alles op voor mij."

Godelina wankelt. Sofia staat snel op om haar te ondersteunen en brengt haar naar haar fauteuil.
"Maarten was een goeie jongen" zegt ze zachtjes als ze met een zucht gaat zitten.
Uit haar mouw neemt ze een met kant afgezet zakdoekje en dept het speeksel van haar mond. Eva loopt naar haar toe en legt een arm om haar schouders.
"Is Maarten je zoon Godelina?" vraagt Eva.
Zwijgend knikt ze.
"En hij is overleden?"
"Hij heeft zich verhangen!" roept Godelina machteloos uit.